سرمقاله شماره دو، انتصاب رئیسی

شاگرد در مسند عدالت

قوه قضاییه یکی از قوای سه گانه جمهوری اسلامی ایران است که در قانون اساسی از آن بعنوان نهادی "مستقل" نام برده شده که باید پشتیبان حقوق فردی و اجتماعی و مسئول تحقق بخشیدن به عدالت باشد. انتصاب ابراهیم رئیس السادات (رئیسی) به ریاست قوه قضاییه، فردی که چهارده سال شاگرد ایت الله خامنه ای بوده و در کارنامه اش چهل سال فعالیت در دستگاه قضا را برعهده دارد، خبری است لازم به ذکر و تحلیل.از همان روزی که او در سال 1396 نتوانست پیروز انتخابات ریاست جمهوری شود، بسیاری از کارشناسان اورا رئیس احتمالی قوه قضائیه بعدی می پنداشتند.اما او باید برای رسیدن به این مقام تا بیش از 2 سال (تا زمان پایان دوره ریاست صادق لاریجانی ) منتظر می ماند. نیمه دوم ریاست اقای لاریجانی با رئیس جمهوری حسن روحانی همزمان شد که خود دوره ای کم تنش نبود. این دو روحانی بارها در مجامع عمومی همدیگر را مورد حملات لفظی قرار داده و تنش میان طرفین تا جایی پیش رفت که شکل اتهام به خود گرفت.

در مورد ابراهیم رئیسی می توان گفت به نسلی از مسئولان حکومتی تعلق دارد که کار خود را در سنین پایین با مشاغل قضایی آغاز کرد و در بیست و چندسالگی به سمت های مهمی در دستگاه قضا راه یافت. از جمله آن میتوان به دادیاری کرج تا دادستانی کل ویژه روحانیت، دادستانی همدان و معاونت دادستانی تهران اشاره کرد. نکته ای که هواداران حسن روحانی در روزهای انتخابات نیز برآن دست گذاشتند، سابقه قضایی ایشان به ویژه در دهه شصت است. سخنان اقای روحانی در جریان کارزارهای انتخاباتی "مردم ایران اعلام می کنند آن هایی که در طول 38 سال فقط اعدام و زندان را بلد بودند، قبول ندارند" نیز اشاره ایست به دوران معاونت دادستانی رئیسی در تهران. سه سال پیش که رئیسی جایگزین عباس واعظ طبسی در آستان قدس رضوی شد، برخی او را محتمل ترین رهبر اینده جمهوری اسلامی ایران می پنداشتند.( البته که دیدار رهبری با او در مشهد، بعضاً با حضور فرماندهان سپاه، شاگردی آیت ا..خامنه ای، حتی خراسانی بودن ایشان و .. همه گواهی بر این مدعا است.)

گرچه ابراهیم رئیسی در انتخابات سال 96 از رسیدن به ریاست یک قوه بازماند و آن را با اختلاف به حسن روحانی واگذار کرد,اما دو سال بعد توانست اعتماد رهبری را جلب کرده و مقام انتصابی قوه ی قضایی را به دست آورد. اما انتصاب این فرد که دلیل عمده ی شکستش در انتخابات ریاست جمهوری سابقه قضایی اش بوده، به ریاست قوه ی قضاییه، امریست در خور تأمل .